Zastosowane technologie

20:33, 15 marca 2011

Metoda podstropowa (mediolańska) jest wykorzystana do budowy wszystkich stacji centralnego odcinka II linii metra. Na ścianach szczelinowych lub palisadach wykonywany jest docelowy lub tymczasowy strop, spod którego wybierany jest grunt.

Co to są ściany szczelinowe?

To ściany stanowiące obudowę głębokich wykopów i posadowienie obiektu budowlanego. Mają grubość 100 – 120cm i głębokość około 31.00 m (wstępne dane dla stacji C9). Ich projekt przewiduje przenoszenie olbrzymich obciążeń, które mogą być wywoływane:

– parciem bocznym gruntu,

– obciążeniem naziomu (gruntu przylegającego do bocznych ścian fundamentu),

– ciśnieniem hydrostatycznym,

– obciążeniem pojazdami na powierzchni terenu,

– oraz obciążeniami stałymi i zmiennymi wynikającymi z punkcji poszczególnych poziomów wewnętrznych.

Budowa ścian szczelinowych to proces wieloetapowy.

1. Na początku konieczne jest wykonanie murków prowadzących pod chwytak głębiący. Murki, stanowiąc odniesienie sytuacyjne i wysokościowe, ułatwiają położenie realizowanych ścianek. Są oparciem dla ograniczników i siatek zbrojenia i zapewniają stateczność ścian samego wykopu.

2. Po wykonaniu sekcji murków następuje głębienie szczeliny chwytakiem, w osłonie z zawiesiny iłowej (bentonitowej), która zapewnia stateczność szczeliny. Sam chwytak głębiący może ważyć do kilkunastu ton i zostać opuszczony na głębokość kilkudziesięciu metrów.

3. Kolejny etap to wprowadzenie zbrojenia.

4. Ostatni to betonowanie sekcji ścian szczelinowych metodą kontraktor. Używa się w tym celu rur wlewowych, których końce są stale zanurzone w betonie. Zawiesina stabilizująca (bentonit) wypierana jest przez beton i odprowadzana do specjalnego zbiornika. Po jej oczyszczeniu nadaje się ona do ponownego użycia. Sam bentonit jest nieszkodliwy dla środowiska, ponieważ w jego skład wchodzą surowce naturalne.

Ściany szczelinowe pod budowę stacji projektuje się ze zbrojonego stalą betonu o wysokim wskaźniku wodoszczelności. Zanim beton zostanie wykorzystany przy budowie, testuje się jego wytrzymałość. Próbki muszą wytrzymać ciśnienie rzędu kilku MPa i nie mogą przepuścić wody.

Na odpowiednich poziomach stacji zaprojektowano dwa poziomy korka betonowego (bottom plug) o grubościach 1,50 – 3,00 m. Wykonane metodą iniekcji wysokociśnieniowej (jet grouting) będą pełnić funkcję elementów rozporowych ścian szczelinowych i mas równoważących siły wyporu hydrostatycznego. Wraz ze ścianami szczelinowymi stworzą dla otaczających wód gruntowych szczelny przestrzenny układ zamknięty (element ograniczający dopływ wody do poziomu realizacji płyty dennej).

W obszarach silnie zurbanizowanych, w gęstej zabudowie miejskiej stabilizacja gruntu pod wykop jest koniecznością. Stateczność ścian musi być zapewniona, a przemieszczenia gruntu ograniczone do minimum. Wąskie ulice ograniczają prace budowlane, a bliskie sąsiedztwo budynków wymusza takie rozwiązania. Zastosowanie wodoszczelnego betonu zapobiega dodatkowo przedostaniu się wód gruntowych na teren wykopu.

Czym jest jet-grouting?

Innymi słowy to iniekcja strumieniowa. Jest to metoda wzmacniania i stabilizacji gruntu. Polega na wtłaczaniu pod wysokim ciśnieniem (ok. 300 bar) zaczynu cementowego lub cementowo-bentonitowego. Wtłaczanie wykonywane jest przez dysze umieszczone na dnie wywierconego wcześniej otworu. W trakcie iniekcji grunt jest rozdrabniany i mieszany z zaczynem stabilizującym. Tworzą się wtedy kolumny cementowo-gruntowe w kształcie walca dzięki obrotowemu podnoszeniu dysz przy jednoczesnym tłoczeniu zawiesiny. Jet-grouting może być stosowany we wszystkich rodzajach gruntu, a szczególnie w miejscach, gdzie występują grunty luźne.

Co to jest ścianka Larsena?

Jest to wykonana z blachy ścianka oporowa, która ma za zadanie zapewnić szczelność wykopu i uniemożliwić dostawanie się do niego wody, a dodatkowo także ma stabilizować grunt. Składa się z tzw. grodzi stalowych (kształtem przypominających literę „U”), które wbijane są jedna przy drugiej na głębokość kilka do kilkunastu metrów, tworząc nieprzepuszczalną zaporę. Takie ścianki wykorzystujemy przy pracach budowlanych w Porcie Praskim dla stacji Stadion czy stacji Powiśle w pobliżu Mostu Świętokrzyskiego.

 

Ścianka berlińska – tymczasowe zabezpieczenie, obudowa głębokich wykopów. Stosowane w miejscach, gdzie nie ma wód gruntowych lub gdy wykop szerokoprzestrzenny jest niemożliwy. Metoda ta polega na wbiciu stalowych słupów dwugałęziowych, które w przekroju poprzecznym przypominają literę „H”. Wolna przestrzeń między sąsiadującymi słupami wypełniana jest drewnianymi balami (tworzącymi opinkę). Dzięki słupom i opince formuje się ściana, która utrzymuje grunt znajdujący się poza wykopem. Ściany rozparte są na szczytach, a całość konstrukcji często stabilizuje się dodatkowymi kotwami gruntowymi.
Termin powstał jeszcze przed I wojną światową, podczas budowy metra berlińskiego.

Oferty pracy

  • Facebook